January 2026

ประเทศไทยกำลังวางตำแหน่งตัวเองให้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจดิจิทัลของภูมิภาค และความทะเยอทะยานนั้นสร้างพื้นดินที่อุดมสมบูรณ์สำหรับสตาร์ทอัพด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI) โอกาสไม่ได้มีแค่การสร้างโมเดลล้ำสมัยเท่านั้น แต่คือการแก้ปัญหาจริงในภาคการผลิต เกษตรกรรม สาธารณสุข การเงิน การท่องเที่ยว และบริการภาครัฐ—ซึ่งเป็นภาคส่วนที่ครองสัดส่วนหลักของ GDP และการจ้างงานของไทย สำหรับผู้ก่อตั้ง AI แรงส่งที่แข็งที่สุดมาจากการผสานกันระหว่างโครงสร้างเศรษฐกิจ วาระการยกระดับความทันสมัยที่ขับเคลื่อนโดยรัฐ และฐานขององค์กรที่มีความพร้อมด้านเทคโนโลยีเพิ่มขึ้นซึ่งกำลังมองหาประสิทธิภาพและความยืดหยุ่น โอกาสสำคัญประการหนึ่งอยู่ที่ฐานอุตสาหกรรมของไทย ประเทศมีห่วงโซ่อุปทานยานยนต์และอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ พร้อมโรงงานจำนวนมากที่เริ่มใช้ระบบอัตโนมัติ การบำรุงรักษาเชิงคาดการณ์ และการตรวจสอบคุณภาพ สตาร์ทอัพ AI สามารถขายระบบคอมพิวเตอร์วิทัศน์ (computer vision) ที่ตรวจจับข้อบกพร่อง เพิ่มประสิทธิภาพการผลิต และลดเวลาหยุดเครื่องได้ ต่างจากแอปผู้บริโภค AI สำหรับอุตสาหกรรมสามารถสร้างผลตอบแทนจากการลงทุน (ROI) ที่วัดได้รวดเร็ว ซึ่งช่วยทำให้การจัดซื้อมีเหตุผลรองรับได้แม้องค์กรจะระมัดระวัง อีกพื้นที่ที่มีศักยภาพสูงคือโลจิสติกส์: บทบาทของไทยในฐานะจุดเชื่อมต่อของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ทำให้การปรับเส้นทาง การทำงานอัตโนมัติในคลังสินค้า การพยากรณ์อุปสงค์ และความชาญฉลาดในการส่งมอบช่วงท้าย (last-mile) มีคุณค่าสูง โอกาสลำดับถัดไปคือปริมาณข้อมูลการดำเนินงานแบบ “ไม่มีโครงสร้าง” ที่มหาศาลซึ่งยังไม่ได้ถูกใช้ประโยชน์ องค์กรไทยมักมีบันทึกการซ่อมบำรุง ข้อความจากคอลเซ็นเตอร์ รูปภาพ ใบแจ้งหนี้ และสตรีมข้อมูลจากเซนเซอร์สะสมมาหลายปี สตาร์ทอัพที่มีเครื่องมือเพื่อทำความสะอาด ติดป้ายกำกับ (label) และทำให้ข้อมูลใช้งานได้จริง—จับคู่กับการนำโมเดลไปใช้งานและการมอนิเตอร์—สามารถกลายเป็นพาร์ตเนอร์ระยะยาวมากกว่าผู้ขายที่ทำงานครั้งเดียว…

ประเทศไทยตั้งอยู่ใจกลางของห่วงโซ่อุปทานระดับภูมิภาค และบริษัทโลจิสติกส์ในไทยจำเป็นต้องพัฒนาอย่างรวดเร็วเมื่อการค้าโลกมีความเร็วสูงขึ้น ซับซ้อนขึ้น และขับเคลื่อนด้วยข้อกำกับด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบมากขึ้น ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ผู้ให้บริการจำนวนมากมุ่งเน้นการขนส่งทางรถบรรทุกภายในประเทศและงานตัวแทนขนส่งที่ท่าเรือ แต่ในปัจจุบัน ภาคส่วนที่เพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมได้ดำเนินงานในฐานะพันธมิตร 3PL/4PL แบบบูรณาการ ที่ประสานการขนส่ง การจัดเก็บสินค้า กระบวนการศุลกากร และการมองเห็นแบบครบวงจรสำหรับผู้ผลิต ผู้ส่งออก และผู้ขายอีคอมเมิร์ซที่ให้บริการตลาดต่างประเทศ แรงผลักดันสำคัญประการหนึ่งคือบทบาทของไทยในฐานะฐานการผลิตและการกระจายสินค้าสำหรับยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ อาหาร และสินค้าอุปโภคบริโภค อุตสาหกรรมเหล่านี้ต้องพึ่งพาการเข้าถึงท่าเรือ สนามบิน และด่านพรมแดนทางบกอย่างเชื่อถือได้ ดังนั้นผู้ให้บริการโลจิสติกส์จึงลงทุนในการเสริมความสามารถด้านมัลติโหมดให้แข็งแกร่งขึ้น—ผสานถนน ทะเล และอากาศเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทั้งความเร็วและต้นทุน บริษัทที่ทำงานรอบจุดเชื่อมต่อสำคัญอย่างท่าเรือแหลมฉบัง และเครือข่ายขนส่งสินค้าทางอากาศของกรุงเทพฯ มักสร้างชุดบริการที่เชื่อมโยงวัตถุดิบนำเข้า การรับส่งแบบมิลค์รันของโรงงาน และเส้นทางส่งออกขาออกภายใต้แผนการดำเนินงานเดียวกัน โลกาภิวัตน์ยังเปลี่ยนความคาดหวังของลูกค้า ผู้ซื้อจากต่างประเทศและผู้ผลิตข้ามชาติมักต้องการเวลานำส่งที่คาดการณ์ได้ การจัดการตามมาตรฐาน และการควบคุมคุณภาพที่มีเอกสารรองรับ เพื่อตอบสนองข้อกำหนดเหล่านั้น บริษัทโลจิสติกส์ไทยจึงหันมาใช้กรอบกระบวนการมากขึ้น (มาตรฐานการปฏิบัติงานหรือ SOP, บันทึกการตรวจสอบย้อนหลัง, บันทึกอุณหภูมิสำหรับโซ่ความเย็น, ข้อกำหนดด้านบรรจุภัณฑ์) และแสวงหาการรับรองที่ช่วยสร้างความเชื่อมั่นในงานข้ามพรมแดน ความเป็นมืออาชีพนี้ช่วยเมื่อให้บริการสินค้าที่มีการกำกับดูแล เช่น อาหาร เวชภัณฑ์ หรือชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ต้องการการติดตามย้อนกลับอย่างรอบคอบ ศุลกากรและการปฏิบัติตามกฎการค้าได้กลายเป็นอีกด้านหนึ่งของการปรับตัว ในการค้าระหว่างประเทศ ความล่าช้าที่ด่านมักมีต้นทุนสูงกว่าค่าขนส่งเอง ผู้ให้บริการในไทยจำนวนมากจึงวางตำแหน่งงานนายหน้าศุลกากรเป็นความสามารถหลักมากกว่าบริการเสริม พวกเขาพัฒนาทีมที่เข้าใจการจัดพิกัดภาษี การกำหนดมูลค่า และเอกสาร—ใบกำกับสินค้า…