ธุรกิจ SMEs และผู้ประกอบการ

ตลาดพื้นที่ทำงานยืดหยุ่นของกรุงเทพฯ กำลังเปลี่ยนผ่านจาก “ทางเลือก” สู่ “แกนกลาง” รายงาน Bangkok Flexible Workspace Snapshot ประจำเดือนกรกฎาคม 2026 ระบุชัดเจนว่าความต้องการพื้นที่ทำงานแบบยืดหยุ่นในกรุงเทพฯ เพิ่มขึ้นในอัตรา CAGR 14% ระหว่างปี 2023 ถึง 2025 และเร่งตัวขึ้นอีก 38% ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม 2026 เพียงเดือนเดียว ตัวเลขนี้ไม่ใช่แค่ภาพสะท้อนของการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจหลังการระบาด แต่เป็นสัญญาณว่าโครงสร้างการทำงานของผู้ประกอบการไทยกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ แหล่งข้อมูลตลาดอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ของไทยสามารถติดตามเพิ่มเติมได้ที่ https://www.colliers.com/th-th/research ทำไมผู้ประกอบการรายเล็กจึงเลือก “โต๊ะ 1-2 ตัว” มากกว่าสำนักงานถาวร ข้อมูลที่น่าสนใจที่สุดจากรายงานเดียวกันคือ สัดส่วนความต้องการพื้นที่แบบ 1-2 โต๊ะเพิ่มขึ้นจาก 56% ในปี 2025 เป็น 64% ในไตรมาสแรกของปี 2026 ตัวเลขนี้สะท้อนพฤติกรรมของผู้ก่อตั้งสตาร์ทอัพและ SME ยุคใหม่ที่ต้องการความคล่องตัวสูง ไม่ผูกมัดด้วยสัญญาเช่าระยะยาว และสามารถขยายหรือลดขนาดทีมได้ตามรอบการระดมทุนหรือการเติบโตของรายได้ การที่พื้นที่อย่าง Inner CBD Fringe ซึ่งครอบคลุมดุสิต…

เมื่อการลงทุนต่างชาติไม่ได้แปลว่าคนไทยต้องเป็นแค่ ‘ผู้เฝ้าโรงงาน’ คลื่นการลงทุนในอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ขั้นสูงที่ไหลเข้าสู่ประเทศไทยในช่วงปี 2025–2026 ไม่ได้เป็นเพียงตัวเลขเม็ดเงินมหาศาลในรายงานของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) เท่านั้น แต่กำลังกลายเป็น ‘บันได’ ที่ทอดยาวจากโรงงานของบริษัทข้ามชาติลงมาสู่ประตูหน้าของผู้ประกอบการ SMEs ไทย ปรากฏการณ์นี้สะท้อนผ่านตัวเลขการยื่นขอรับส่งเสริมการลงทุนในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2026 ซึ่งพุ่งขึ้นถึง 1.71 ล้านล้านบาท หรือราว 50,590 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยกลุ่มอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้ามีมูลค่าคำขอรวม 189,370 ล้านบาท จาก 262 โครงการ เติบโต 7% เมื่อเทียบปีก่อน สองกลไกภาษีที่เปลี่ยน ‘ต้นทุน’ ให้เป็น ‘โอกาส’ หัวใจของโอกาสครั้งนี้อยู่ที่การออกแบบมาตรการของ BOI ที่ผูกสิทธิประโยชน์เข้ากับการใช้วัตถุดิบในประเทศอย่างชัดเจน ผู้ประกอบการที่ใช้ชิ้นส่วนภายในประเทศตามเกณฑ์การรับรอง Made in Thailand (MiT) จะได้รับส่วนลดภาษีเงินได้นิติบุคคลเพิ่มอีก 2 ปีในอัตรา 50% เหนือสิทธิประโยชน์ปกติ ตัวอย่างเกณฑ์ขั้นต่ำ ได้แก่ รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ (BEV) ต้องใช้วัสดุในประเทศไม่น้อยกว่า 40% ตามมูลค่า…

ในปี 2569 ภาพรวมของ SME ไทยที่คิดเป็น 99.5% ของผู้ประกอบการทั้งประเทศ กำลังเผชิญกับความท้าทายที่ซับซ้อนกว่าที่เคยเป็นมา แม้จะสร้างการจ้างงานกว่า 13.4 ล้านคน หรือ 68.8% ของการจ้างงานภาคเอกชนทั้งหมด แต่กลับสร้างมูลค่า GDP เพียง 34.8% เท่านั้น ช่องว่างตรงนี้สะท้อนปัญหาด้านผลิตภาพและโครงสร้างที่ต้องเร่งแก้ไข แต่ก่อนจะไปถึงการยกระดับผลิตภาพ สิ่งแรกที่ SME ต้องทำคือ “อยู่ให้รอด” และหัวใจของการอยู่รอดคือกระแสเงินสดที่เพียงพอ เมื่อยอดขายโตแต่เงินสดติดลบ: กับดักเงียบที่คร่าชีวิตธุรกิจ หลายคนอาจคิดว่าธุรกิจที่มีกำไรย่อมปลอดภัย แต่ในความเป็นจริง SME จำนวนไม่น้อยต้องปิดกิจการ不是因为ขาดทุน หากแต่เป็นเพราะ “เงินสดไม่พอหมุน” สถานการณ์นี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งในธุรกิจที่มียอดขายเติบโตเร็ว แต่มีรอบการเก็บเงินที่ยาวนาน ขณะที่ต้องจ่ายวัตถุดิบ ค่าแรง และค่าใช้จ่ายประจำก่อนที่ลูกค้าจะชำระเงิน ข้อมูลจากผลสำรวจ SME Insight 2026 ของธนาคารทหารไทยธนชาต (ttb) พบว่า SME ไทยมีรายได้ลดลงเฉลี่ย 4-5% และลูกค้าสายการค้ามีแนวโน้มชำระเงินล่าช้ามากขึ้นอย่างชัดเจน ปัญหานี้ทับซ้อนกับต้นทุนการดำเนินงานที่สูงขึ้น ทั้งค่าพลังงาน ค่าขนส่ง และวัตถุดิบ รวมถึงการแข่งขันจากสินค้านำเข้าราคาถูก…

จุดเปลี่ยนที่รัฐผลักดันเต็มกำลัง การทำบัญชีของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในประเทศไทยกำลังเผชิญการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่ใช่ทางเลือกอีกต่อไป รัฐบาลไทยได้ประกาศขยายมาตรการภาษีอิเล็กทรอนิกส์ออกไปจนถึงสิ้นปี 2570 ซึ่งหมายความว่าธุรกิจ SME ทุกขนาดมีเวลาอีกเพียงไม่ถึงสองปีในการปรับตัวเข้าสู่ระบบบัญชีดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ มาตรการ 2 เท่าที่ทำให้ต้นทุนลดลงจริง สิ่งที่ทำให้มาตรการรอบล่าสุดน่าสนใจเป็นพิเศษคือการให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีแบบ 2 เท่า หรือ Double Deduction สำหรับค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในระบบ e-Tax Invoice & e-Receipt และ e-Withholding Tax บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลสามารถนำรายจ่ายที่เกิดขึ้นจริงมาหักลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลได้ถึง 200% ของค่าใช้จ่ายจริง ครอบคลุมทั้งค่าซอฟต์แวร์ ค่าอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ ระบบจัดเก็บข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ และค่าบริการจากผู้ให้บริการระบบภาษีอิเล็กทรอนิกส์ที่ได้รับการรับรองจากกรมสรรพากร e-Withholding Tax: ลดภาษีหัก ณ ที่จ่ายเหลือ 1% อีกหนึ่งมาตรการที่สร้างแรงจูงใจมหาศาลคือการลดอัตราภาษีหัก ณ ที่จ่ายผ่านระบบ e-Withholding Tax จากเดิมที่ต้องหักในอัตรา 5% 3% และ 2% เหลือเพียง 1% สำหรับการจ่ายเงินได้พึงประเมินผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์แก่บุคคลธรรมดาและนิติบุคคล ไม่ว่าจะเป็นค่าเช่า ค่านายหน้า ค่าลิขสิทธิ์ ค่าจ้างทำของ หรือค่าบริการวิชาชีพอิสระ…

ทำไมปี 2026 คือจุดเปลี่ยนของธุรกิจร้านอาหารไทยที่ต้องจับตา ภาพรวมตลาดร้านอาหารไทยที่กำลังขยายตัวสู่ 6.82 แสนล้านบาท อุตสาหกรรมร้านอาหารและเครื่องดื่มของไทยในปี 2569 กำลังเผชิญกับพลวัตที่น่าสนใจอย่างยิ่ง แม้เศรษฐกิจโดยรวมจะชะลอตัวจากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ แต่ศูนย์วิจัยกสิกรไทยคาดการณ์ว่ามูลค่าตลาดร้านอาหารและเครื่องดื่มจะแตะระดับ 6.82 แสนล้านบาท เติบโต 3.9% จากปีก่อนหน้า ตัวเลขนี้ปรับเพิ่มขึ้นจากประมาณการเดิมที่คาดว่าจะเติบโตเพียง 2.5% สะท้อนว่าแม้กำลังซื้อจะเปราะบาง แต่พฤติกรรมการใช้จ่ายด้านอาหารยังคงแข็งแกร่ง ร้านสตรีตฟู้ดและเครื่องดื่มคือดาวเด่นของตลาด สิ่งที่น่าสนใจคือการเติบโตไม่กระจายตัวทั่วถึง กลุ่มร้านอาหารข้างทางหรือ Street Food เติบโตสูงถึง 5.8% ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด ขณะที่กลุ่มร้านเครื่องดื่มรวมเบเกอรี่และไอศกรีมขยายตัว 5.1% ปัจจัยหนุนสำคัญมาจากโครงการ “ไทยช่วยไทย พลัส” ที่ช่วยเพิ่มเม็ดเงินหมุนเวียนในระบบไม่ต่ำกว่า 1 หมื่นล้านบาท โดยเฉพาะในกลุ่มร้านอาหารขนาดเล็กและร้านธงฟ้า ต้นทุนที่พุ่งสูงและโจทย์ใหม่ของผู้ประกอบการ อย่างไรก็ตาม ผู้ประกอบการต้องรับมือกับต้นทุนวัตถุดิบที่ปรับตัวสูงขึ้น โดยราคาอาหารและเครื่องดื่มเพิ่มขึ้นประมาณ 10-15% เมื่อเทียบกับช่วงก่อนเกิดสงครามในตะวันออกกลาง ภาวะนี้ทำให้ร้านอาหารต้องเร่งปรับกลยุทธ์ด้วยการชูจุดเด่นด้าน “ความคุ้มค่า” หรือสร้าง “เอกลักษณ์” ให้ชัดเจน เพื่อรักษาขีดความสามารถในการแข่งขัน โอกาสในกลุ่มร้านอาหารไทยและคาเฟ่ ข้อมูลจากแพลตฟอร์ม LINE MAN Wongnai เปิดเผยว่าประเภทร้านอาหารมาแรงที่มีจำนวนร้านเปิดใหม่มากที่สุด…

บทนำ: จุดเปลี่ยนที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง เศรษฐกิจไทยกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างครั้งสำคัญ เมื่อรายงานจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (UTCC) ประจำปี 2026 ชี้ให้เห็นชัดเจนว่า ภาคธุรกิจที่ปรับตัวสู่ดิจิทัลกำลังเติบโตอย่างก้าวกระโดด ขณะที่ธุรกิจดั้งเดิมที่ยังไม่ปรับตัวกำลังถดถอยอย่างรุนแรง ปรากฏการณ์นี้ไม่ใช่แค่แนวโน้มชั่วคราว แต่เป็นเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างผู้ที่อยู่รอดกับผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง รายงานระบุว่าภาคบริการคลาวด์ cybersecurity และ AI กลายเป็น “ดาวรุ่ง” ของเศรษฐกิจไทย ขณะที่ธุรกิจอย่างร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่และสื่อสิ่งพิมพ์กำลังอยู่ในช่วงขาลงอย่างมีนัยสำคัญ ข้อความจากรายงานนี้ชัดเจนว่า การอยู่รอดขึ้นอยู่กับการปรับโมเดลธุรกิจให้สอดคล้องกับกระแสดิจิทัลที่Dominant  การปรับตัวของ SME ไทย: ข้อมูลที่บอกเล่าเรื่องราว ผลสำรวจจาก UOB Business Outlook Study 2026 เผยว่าผู้ประกอบการ SME ไทยกว่า 80% วางแผนเพิ่มการลงทุนด้านดิจิทัลในปี 2026 โดยมีรายงานการปรับปรุงด้านการเข้าถึงลูกค้า (38%) ผลิตภาพ (37%) และผลการดำเนินธุรกิจโดยรวม (32%)  ที่น่าสนใจคือ มากกว่า 7 ใน 10 ของ SME ไทยที่ตอบแบบสำรวจระบุว่ากำลังนำ AI มาใช้ในธุรกิจ ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของภูมิภาคอาเซียนอย่างมีนัยสำคัญ  อย่างไรก็ตาม…

จุดเปลี่ยนสำคัญของระบบนิเวศสตาร์ตอัปไทยในปี 2026 ปี 2026 ถือเป็นปีทองของระบบนิเวศสตาร์ตอัปไทยอย่างแท้จริง เมื่อรายงาน Global Startup Ecosystem Index 2026 จาก StartupBlink เปิดเผยว่า ประเทศไทยขยับขึ้นมาอยู่อันดับที่ 49 ของโลก เป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี พร้อมอัตราการเติบโตของระบบนิเวศสูงถึง 62.6% ซึ่งเป็นหนึ่งในอัตราที่สูงที่สุดในกลุ่ม Top 50  ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เป็นผลมาจากการทำงานอย่างเป็นระบบของ Incubator และ Accelerator หลายสิบแห่งที่กระจายอยู่ทั่วประเทศ ตั้งแต่ระดับมหาวิทยาลัยไปจนถึงระดับชาติ บทบาทของ NIA กับการสร้าง Global Startup Hub สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA) ภายใต้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เป็นแกนหลักในการขับเคลื่อน Global Startup Hub 2026 โครงการนี้คัดเลือกสตาร์ตอัป 30 บริษัทในกลุ่มเทคโนโลยีเป้าหมาย ได้แก่ AI, IoT, Semiconductor, EV & Mobility, Energy Tech และ Climate Tech เพื่อเข้าสู่กระบวนการบ่มเพาะเชิงลึก  หัวใจสำคัญของโครงการคือ Business…

เมื่อ “อาหาร” ไม่ใช่แค่การกิน แต่คือ “Soft Power” ทางธุรกิจ ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ภาพจำของ “สตาร์ทอัพ” มักผูกติดอยู่กับเทคโนโลยี ดิจิทัลแพลตฟอร์ม หรือแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟน อย่างไรก็ตาม ในปี 2026 ระบบนิเวศธุรกิจเกิดใหม่ของประเทศไทยกำลังพิสูจน์ให้เห็นว่า “นวัตกรรม” ไม่จำเป็นต้องอยู่ในรูปแบบของซอฟต์แวร์เสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคธุรกิจอาหาร ที่ผู้ประกอบการรุ่นใหม่หันมาใช้โมเดลธุรกิจแบบ Non-Tech เพื่อต่อยอดทุนทางวัฒนธรรมและทรัพยากรชีวภาพของไทย แนวโน้มที่เห็นได้ชัดคือการยกระดับวัตถุดิบท้องถิ่นไทย (Local Ingredients) ที่เคยถูกมองข้าม ให้กลายเป็นสินค้าพรีเมียม ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ การนำ “ข้าวสังข์หยด” จากพัทลุง หรือ “กาแฟดอยช้าง” มาผ่านกระบวนการสร้างแบรนด์ (Branding) และการออกแบบบรรจุภัณฑ์ (Packaging Design) ให้ทันสมัย โดยไม่ต้องพึ่งพาเทคโนโลยีการผลิตที่ซับซ้อน แต่ใช้ “เรื่องราว” (Story) ของเกษตรกรและแหล่งกำเนิดเป็นจุดขายหลัก โมเดลธุรกิจแบบ D2C (Direct-to-Consumer) กับการตัดพ่อค้าคนกลาง หนึ่งในกุญแจสำคัญที่ทำให้สตาร์ทอัพอาหารไทยที่ไม่ใช้เทคโนโลยีประสบความสำเร็จคือการประยุกต์ใช้โมเดล Direct-to-Consumer (D2C) ผ่านช่องทางโซเชียลมีเดียและอีเวนต์พอปอัปสโตร์ (Pop-up Store)…

ท่ามกลางกระแสสินค้าผลิตจำนวนมาก ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นไทยกลับค้นพบจังหวะของตนเองผ่านกลยุทธ์การสร้างแบรนด์ที่หยั่งรากลึกในอัตลักษณ์ ไม่ใช่เพียงการขายสิ่งของอีกต่อไป ผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในเมืองไทยต่างแข่งขันกันนำเสนอเรื่องเล่า ปรัชญา และประสบการณ์ที่แท้จริงซึ่งโรงงานขนาดใหญ่ไม่สามารถเลียนแบบได้ การเปลี่ยนผ่านจากเพียง “ของฝาก” ไปสู่ “ของสะสมที่มีมูลค่าสูง” เป็นเครื่องพิสูจน์ว่ากลยุทธ์การตลาดที่อิงวัฒนธรรมคือกุญแจทอง พลังของเรื่องเล่าและอัตลักษณ์ดั้งเดิม กลยุทธ์การสร้างแบรนด์ที่ทรงพลังที่สุดของผลิตภัณฑ์ไทยคือความสามารถในการยกระดับภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่เวทีโลก แบรนด์อย่าง Jim Thompson ประสบความสำเร็จในการสร้างอาณาจักรผ้าไหมด้วยการเน้นเอกลักษณ์การทอมือจากภาคอีสาน พวกเขาไม่ได้ขายผ้า แต่ขายเรื่องราวความมุ่งมั่นของช่างทอและความงามของลวดลายที่แฝงความหมายทางจิตวิญญาณ แนวทางนี้สร้างการเชื่อมโยงทางอารมณ์ที่แข็งแกร่ง ผู้บริโภครู้สึกว่าการซื้อสินค้าคือการมีส่วนร่วมอนุรักษ์วัฒนธรรม กลยุทธ์ภาพลักษณ์ที่หรูหราและทันสมัย เพื่อเพิ่มมูลค่าการขาย ผู้ประกอบการท้องถิ่นไทยไม่ลังเลที่จะลงทุนกับการออกแบบบรรจุภัณฑ์ พวกเขาทิ้งพลาสติกราคาถูกแล้วหันไปใช้วัสดุรีไซเคิลหรือบรรจุภัณฑ์แข็งที่ดูเหมือนกล่องเครื่องประดับ กลยุทธ์นี้เปลี่ยนการรับรู้ผลิตภัณฑ์ เช่น สบู่สมุนไพรหรือผลไม้อบแห้ง ให้กลายเป็นของขวัญสุดพิเศษ การปรับปรุงอัตลักษณ์ทางภาพช่วยเพิ่มราคาขายได้หลายเท่าตัว เพราะผู้บริโภคยุคใหม่มักประเมินคุณภาพจากบรรจุภัณฑ์เมื่อแรกเห็น ความร่วมมือข้ามภาคส่วนเป็นตัวเร่ง ปรากฏการณ์น่าสนใจในไทยคือการร่วมมือระหว่างแบรนด์ท้องถิ่นขนาดเล็กกับดีไซเนอร์ชื่อดังหรือภาคการท่องเที่ยว เมื่อผลิตภัณฑ์หัตถกรรมจากเชียงใหม่ถูกคัดสรรใหม่โดยดีไซเนอร์กรุงเทพและจัดแสดงในบูติกโรงแรมห้าดาว มูลค่าการรับรู้พุ่งขึ้นทันที กลยุทธ์ร่วมแบรนด์เช่นนี้ลบภาพลักษณ์ “ราคาถูก” และแทนที่ด้วยป้าย “คัดสรรพิเศษ” เพื่อทำความเข้าใจการเติบโตของการส่งออกและการสนับสนุนจากภาครัฐต่อการสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น คุณสามารถดูข้อมูลอย่างเป็นทางการจาก กระทรวงพาณิชย์ไทย ที่แสดงแนวโน้มเชิงบวกของสินค้าอัตลักษณ์ไทยในตลาดโลกปี 2026 ได้ที่: https://www.moc.go.th/ ผลกระทบทางเศรษฐกิจระยะยาว การประยุกต์ใช้กลยุทธ์การสร้างแบรนด์ที่เน้นเรื่องเล่าและคุณภาพภาพลักษณ์ไม่เพียงเพิ่มยอดขาย แต่ยังยกระดับมาตรฐานอุตสาหกรรมครัวเรือนอีกด้วย เมื่อแบรนด์หนึ่งประสบความสำเร็จในการยกระดับ จะเกิดผลโดมิโนบังคับให้คู่แข่งท้องถิ่นต้องปรับปรุงคุณภาพและการตลาด สิ่งนี้ช่วยสร้างชื่อเสียงให้ “ประเทศไทย” ในฐานะแหล่งผลิตสินค้าคุณภาพและมีคุณค่าทางศิลปะในสายตาชาวโลก

ตลาดโลกปี 2569 กำลังมองหาสินค้าที่มีเรื่องราวและเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ประกอบการไทยที่ครอบครองมรดกภูมิปัญญา งานช่างฝีมือ และศิลปะการแสดงท้องถิ่น จึงอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบอย่างชัดเจน หากสามารถเปลี่ยนทุนทางวัฒนธรรมเหล่านี้ให้เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มสูงได้ ทุนวัฒนธรรมไทย: ขุมทรัพย์ที่ยังใช้ไม่เต็มศักยภาพ ข้อมูลจากสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน) หรือ CEA ระบุว่าในปี 2569 อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ไทยมีมูลค่ารวมกว่า 1.45 ล้านล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 8.2 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ โดยกลุ่มหัตถกรรมและสินค้าท้องถิ่นเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 7.9 ต่อปี นับเป็นอัตราที่สูงกว่าภาคการผลิตแบบดั้งเดิมหลายเท่า (ดูรายงานฉบับเต็มได้ที่ https://www.cea.or.th) ตัวเลขนี้ยืนยันว่าการลงทุนในงานคราฟต์และวัฒนธรรมไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป จากของที่ระลึกธรรมดา สู่สินค้าไลฟ์สไตล์พรีเมียม ผู้ประกอบการจำนวนไม่น้อยยังติดกับดักการผลิตสินค้าราคาถูก เช่น พวงกุญแจไม้แกะสลักหรือเสื้อพิมพ์ลายช้างที่ขายในตลาดท่องเที่ยว แต่เทรนด์โลกกำลังเปลี่ยนไปสู่สินค้าที่เล่าเรื่องได้ มีกระบวนการผลิตที่โปร่งใส และใช้วัสดุท้องถิ่นอย่างยั่งยืน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ กลุ่มผ้าทอมือย้อมครามในจังหวัดสกลนคร ที่พัฒนาลวดลายร่วมกับดีไซเนอร์รุ่นใหม่จนสามารถส่งออกไปยังญี่ปุ่นและยุโรปในราคาผืนละหลายหมื่นบาท จากเดิมขายเพียงหลักร้อยบาท กรณีศึกษาจริง: การยกระดับผ้าทอไทครั่ง โครงการหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรีได้ร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและนักออกแบบแฟชั่นนำร่องการผลิตผ้าทอไทครั่งเป็นคอลเลกชันกระเป๋าและรองเท้าสำเร็จรูป ผลปรากฏว่าแบรนด์ใหม่สามารถสร้างยอดขายออนไลน์ได้กว่า 12 ล้านบาทภายใน 6 เดือนแรก โดยมีลูกค้าหลักคือกลุ่มคนรุ่นใหม่ในกรุงเทพฯ และนักท่องเที่ยวคุณภาพจากต่างประเทศ ที่ชื่นชอบเรื่องราวของเส้นใยธรรมชาติและการย้อมสีจากครั่งซึ่งเป็นแมลงท้องถิ่น ความสำเร็จนี้สะท้อนให้เห็นว่า “ของเก่า” ไม่จำเป็นต้องขายถูกเสมอไป…